Merrni frymë thellë, pini një gotë ujë, hani një drekë të lehtë. Nëse bëni ndonjë nga këto gjëra, ka të ngjarë që po thithni dhe po hani edhe grimca të vogla plastike, aq sa pesha e një karte krediti çdo javë. Ndotja e plastikës është kudo, përfshirë edhe në trupat tanë.

Nga momenti që prodhimi plastik filloi në vitet 1950, prodhuesit duhet të bindnin njerëzit se ata mund të hidhnin lehtësisht një produkt që në thelb zgjat përgjithmonë. "E ardhmja e plastikës është në koshin e plehrave!" deklaroi një tregtar i industrisë.

Sot, 40 për qind e plastikës futet në paketim, përdoruesi më madhe në botë i mbetjeve plastike janë Shtetet e Bashkuara.

Ndiheni fajtor? Kjo është pikërisht ajo që dëshiron industria e plastikës. Ashtu si kompanitë e duhanit që fshehën efektet shëndetësore të pirjes së duhanit dhe kompanitë e naftës që nuk publikuan faktet e ngrohjes globale, industria e plastikës ka kaluar 60 vjet duke mbuluar problemin e saj të mbeturinave duke ua vënë fajin juve.

Në vitet 1950, prodhuesit e paketimeve dhe kompanitë që shesin produktet përfundimtare, si Coca-Cola, u mblodhën së bashku për të filluar një fushatë kundër hedhjes së mbeturinave të quajtur “Keep America Beautiful” - mbani mend reklamat "indiane që qajnë"? Përgjegjësia për mbeturinat iu vu individëve me etiketën: "Njerëzit ndotin; njerëzit mund ta ndalojnë atë".

Industria gjithashtu shtiu mitin se riciklimi është zgjidhja, edhe pse e ka ditur prej kohësh që kjo nuk është e dobishme ekonomikisht. Sot, ne paguajmë për infrastrukturën e riciklimit dhe me radhë i klasifikojmë mbetjet tona në kosha, edhe pse vetëm 10 për qind e të gjithë plastikës riciklohet.

Në mars, senatorët Jeff Merkley dhe Alan Lowenthal, prezantuan Aktin e Shkëputjes nga Ndotja Plastike, të cilët kërkuan që prodhuesit e plastikës të merren me valën e mbetjeve plastike dhe ndotjen që dëmton në mënyrë disproporcionale njerëzit me të ardhura të ulëta me ngjyrë.

Organizatat e tregtisë së industrisë mbajtën një konferencë shtypi për të denoncuar projekt-ligjin edhe para se të prezantohej. Kreu i Këshillit Amerikan të Kimisë, Chris Jahn, u kërkoi ligjvënësve të konsiderojnë masën "e vdekur pas mbërritjes".

Projekt-ligji ra nga njoftimi publik pothuajse menjëherë. Një faturë e ngjashme doli përgjatë vitit të kaluar.

Heshtja i shërben industrisë. Ai i mban njerëzit të mos imagjinojnë se gjërat mund të jenë ndryshe. Kjo na ndalon të shqyrtojmë diçka që duhet të jetë mendja themelore e përbashkët: Kompanitë duhet të jenë përgjegjëse për ndotjen që krijojnë.

Individët nuk ndotin. Industria po. Ne duhet të kërkojmë që ata ta ndalojnë atë./Motilokal.com