Dimri është sezoni më i ftohtë i vitit, duke rënë në mes të vjeshtës dhe pranverës .

Data e fillimit të dimrit  ndryshon sipas klimës, traditës dhe kulturës, por kur është dimër në hemisferën veriore, është verë në hemisferën jugore, dhe anasjelltas.

Në shumë rajone, dimri shoqërohet me dëborë dhe temperaturat e ngrirjes .

Në Hemisferën Veriore dimri zgjat nga Solstica e Dimrit (që varion midis 20 dhe 22 Dhjetor) deri në Ekuinoksin Vernal (që varion midis 19 dhe 21 Mars). Në hemisferën jugore, dimri zgjat nga qershori deri në shtator.

Sipas meteorologëve, dimri shtrihet për tre muaj dhjetor, janar dhe shkurt në hemisferën veriore dhe tre muajt qershor, korrik dhe gusht në hemisferën jugore. Sipas përcaktimeve meteorologjike, të gjitha stinët caktohen në mënyrë arbitrare që të fillojnë në fillim të një muaji kalendarik dhe të përfundojnë në fund të një muaji.

Këtë vit, dimri astronomik fillon më 21 dhjetor 2020 dhe mbaron më 20 mars 2021.

Arsyeja që ekuinokset dhe solsticet nuk vijnë gjithmonë në të njëjtën ditë është se Toka nuk e rrethon diellin saktësisht në 365 ditë.

Kalendari astronomik përcakton stinët për shkak të pjerrësisë 23.5 gradë të boshtit rrotullues të Tokës në lidhje me orbitën e saj rreth Diellit.

Drejtimi i animit të Tokës nuk ndryshon ndërsa Toka rrotullohet rreth Diellit - dy hemisferat drejtohen drejt të njëjtit drejtim në hapësirë në çdo kohë. Ajo që ndryshon është se Toka orbiton rreth Diellit në pozicionin e hemisferës në raport me Diellin - Hemisfera Veriore përballet larg Diellit gjatë Solsticit të Dhjetorit, duke përjetuar kështu dimrin. Hemisfera Jugore anon drejt Diellit dhe prandaj shijon verën gjatë kësaj kohe.

Solsticit të dimrit është "dita më e shkurtë e vitit”, që do të thotë se ka më pak rreze të diellit.

Temperaturat gjatë stinës së dimrit në Oymyakon, Rusi, mesatarja është -50 °C. Fshati i largët zakonisht konsiderohet si zona më e ftohtë e banuar në Tokë. Yakutsk po ashtu ka temperaturat më të ulëta të dimrit nga çdo qytet në botë.

Gjatë dimrit të hemisferës jugore të vitit 1983, temperaturat në stacionin kërkimor Vostok të Rusisë në Antarktidë u zhytën në një ftohtësi të frikshme -89.2 °C, që është temperatura më e ulët natyrore e regjistruar ndonjëherë drejtpërdrejt në Tokë.

Reshjet më të larta të borës të regjistruara ndonjëherë në një periudhë një vjeçare ishin 31.1 metra (1224 inç) në Mount Rainier, Shteti i Uashingtonit, Shtetet e Bashkuara, midis 19 shkurt 1971 dhe 18 shkurt 1972.

Deri më tani qyteti më shumë të reshura të borës në Tokë është Aomori City në Japoni. Ky vend ka reshje mesatare deri në 8 metra në vit.

Bora bie në forma të ndryshme kristali. Shpesh përshkruhet si dhëmbëzorë yjorë, bora mund të bjerë në një larmi formash, të tilla si prizmat e thjeshtë, kolonat e zbrazëta, dhëmbët yjorë dhe kristalet trekëndore. Forma e dëborës është shpesh shumë e vogël për t’u parë me sy të lirë, kështu që studiuesit përdorin një fotomikroskop me dëborë për të dokumentuar format dhe llojet e ndryshme të dëborave.

Floku mesatar i dëborës varion nga një madhësi pak më e vogël se një qindarkë në gjerësinë e qimeve të njeriut.

Rekordet Botërore të Guinness listojnë flokët e dëborës më të mëdha pasi kanë rënë gjatë një stuhie në janar të vitit 1887 në Fort Keogh, në Montana. Një blegtor aty pranë, thotë libri, i quante ata "më të mëdhenj se tiganët e qumështit" një me 38 centimetra (15 inç) të gjerë.

Edhe pse shumë njerëz nuk mendojnë për akullin si një mineral, ai në fakt është një mineral. Është një përbërje që ndodh natyrshëm me një formulë të përcaktuar kimike dhe strukturë kristali, duke e bërë kështu një mineral të ligjshëm.

Lojërat e para Olimpike Dimërore janë mbajtur në Chamonix të Francës në vitin 1924.

Banorët e Bethelit, Maine, SHBA dhe qyteteve përreth, ndërtuan dordolecin më të gjatë në botë, me madhësi 37,21 metra i gjatë, për një periudhë prej një muaji, duke e përfunduar atë më 26 shkurt 2008. Ajo ishte vetëm disa metra më pak se Statuja e Lirisë.

Për t'i mbijetuar dimrave, shumë kafshë kanë zhvilluar teknika të ndryshme mbijetese, të tilla si migrimi, letargjia, ruajtja e ushqimit etj.

Kionofobia është mospëlqimi ose frika ekstreme e borës. Fjala e ka origjinën nga greqishtja chion që do të thotë borë dhe fobos që do të thotë frikë ose neveri. Njerëzit me Chionophobia shpesh e kuptojnë se frika e tyre është e pabazë dhe e çuditshme. Sidoqoftë, ata nuk janë në gjendje ta kontrollojnë atë.

Në kulturat e mëhershme, në hemisferën veriore të Tokës, kjo periudhë simbolizonte një lloj ringjalljeje. Zgjatja e ditës mbillte shpresë për ngrohtësi, dritë, e jetë. Prandaj, nga persianët, romakët e deri te fiset nordiket kjo periudhë shënohej me festivale të ndryshme.

Puna dhe gjallëria zhvillohej në tri stinët tjera, ndërsa dimri ishte pushim. E kur ka pushim ka festa.

Romakët e kishin festivalin Saturnalia - festë që zgjaste me javë. Meqë ishin paganë, kjo festë i dedikohej Saturnit - perëndisë së të mbjellave. Sa i përket Saturnit, po flitet nëpër forumet e astronomisë se pikërisht këto ditë, planetët Saturni dhe Jupiteri janë të radhitura në atë mënyrë që nga Toka duken se janë afër njëri-tjetrit, duke bërë që të duken sikur të jenë një trup qiellor më i shndritshëm. Por, meqë është mjegull në Prishtinë, nuk e di nëse do të mund t'i shohim.

Siç thonë, truri i njeriut është një makinë e kuptimit, kërkon t'i japë kuptim çdo gjëje. Pavarësisht se ato gjëra në esencën e tyre mund të mos kenë ndonjë kuptim. Siç është rasti i antropomorfizimit të planetëve dhe yjeve.

Në baza javore, Saturnit i dedikohej dita e shtune - Saturni dies (lat.). E diela ishte dita më e rëndësishme e javës sepse i kushtohej perëndisë kryesore që ishte Dielli. Pastaj, e hënë - Hëna, e martë - Marsi, e kështu me radhë…

Emërtimet e ditëve të javës që edhe sot e kësaj dite i përdorim, në esencën e tyre janë pagane, astrologjike - natyrisht, tani të zhveshura nga përmbajtja.

Sot, edhe festivalet e dimrit pothuajse janë zhveshë përgjithësisht nga ajo që përfaqësonin dikur dhe globalizmi i ka komercializuar e shpërnda në krejt botën./Motilokal.com