Në vitin 1980, paleontologët në Universitetin e Kalifornisë Riverside vizituan ishullin Seymour, pjesë e një zinxhiri ishujsh në Gadishullin Antarktik. Ata sollën në shtëpi një numër fosilesh - përfshirë kockën e këmbës dhe kockën e pjesshme të nofullës të dy zogjve parahistorikë.

Për dekada, fosilët kanë qëndruar në muzeun e Universitetit “ California Berkeley”, derisa një student i diplomuar me emrin Peter Kloess filloi të bëntë kërkime në vitin 2015.

Në një studim të botuar në revistën "Scientific Reports", Kloess identifikoi zogjtë si “pelagornithids”, një grup grabitqarësh që endeshin në oqeanet jugore të Tokës për të paktën 60 milionë vjet. Ata janë të njohur si zogj "me dhëmbë" për shkak të dhëmbëve të tyre të mprehtë dhe sqepit të gjatë, të cilat i kanë ndihmuat ata të kapnin peshqit dhe kallamarët nga oqeani.

Zogjtë ishin të mëdhenj, me hapësirë krahësh që arrinin deri në 6.4 metra. Dhe individët specifik të cilëve u përkasin fosilet mund të kenë qenë më të mëdhenjë nga të gjithë, sugjeron studimi.

Duke përdorur madhësinë dhe matjet e fosileve, studiuesit ishin në gjendje të vlerësonin pjesën tjetër të madhësisë së individëve. Zogu me kockën e këmbës është "ekzemplari më i madh i njohur për të gjithë grupin e zhdukur të pelagornitideve", ndërsa zogu me kockën e nofullës ka të ngjarë që është aq i madh, në mos më i madh, sesa skeletet më të mëdha të njohura të grupit të zogjve me dhëmbë.

"Këto fosile të Antarktikut...ka të ngjarë të përfaqësojnë jo vetëm zogjtë më të mëdhenj fluturues të Eocenit, por edhe disa nga zogjtë më të mëdhenj të paqëndrueshëm që kanë jetuar ndonjëherë", tha studimi.

Kloess dhe studiues të tjerë përcaktuan që kocka e këmbës daton 50 milionë vjet dhe kocka e nofullës është rreth 40 milionë vjet e vjetër - dëshmi se zogjtë u shfaqën në epokën kenozoike, pasi një asteroid goditi Tokën dhe zhduki pothuajse të gjithë dinosaurët.

"Madhësia ekstreme, gjigante e këtyre zogjve të zhdukur është e patejkalueshme në habitatet e oqeanit", shtoi bashkëautorja e studimit Ashley Poust nga Muzeu i Historisë Natyrore në San Diego.

Ashtu si albatrosët, pelagornitidët udhëtuan gjerësisht nëpër botë dhe mund të kishin fluturuar me javë të tëra mbi det. Në atë kohë, oqeanet ende nuk kishin mbizotëruar nga balenat dhe vulat - që do të thotë pre e lehtë për zogjtë gjigantë.

"Të mëdhenjtë (pelagornitidët) janë gati dyfishi i madhësisë së albatrosëve, dhe këta zogj me dhëmbë kockorë do të kishin qenë grabitqarë të frikshëm që evoluuan për të qenë në majë të ekosistemit të tyre", tha bashkëautori i studimit Thomas Stidham i Akademisë Kineze të Shkencave në Pekin.

Studimi gjithashtu pikturoi një portret të asaj që Antarktida mund të dukej 50 milionë vjet më parë./Motilokal.com