Sigurisht që duket se ekziston një besim i përhapur në këtë ide. Një studim i qindra drejtuesve në Britaninë e Madhe në vitin 2020 zbuloi se shumica dërrmuese (74 për qind) besonin se era e fortë është moti më i keq për sjelljen e nxënësve, në vend të nxehtësisë, borës ose shiut. Ndoshta nuk duhet t'i hedhim poshtë këto besime, por nga një këndvështrim shkencor, ka pak prova për t'i mbështetur ato.

Një studim i vitit 1989 nga studiues në Universitetin e Lancashire zbuloi në fakt se pak më pak fëmijë dërgoheshin në një 'dhomë të qetë' në ditët me erë. Një studim i Universitetit të Nevadës nga viti 1990 shikoi një sërë variablash të motit, duke përfshirë erën dhe ndërsa parashkollorët shpenzonin më pak kohë në materialet e tyre mësimore gjatë motit me stuhi, ata shpenzonin më shumë kohë duke u angazhuar në mënyrë të përshtatshme me bashkëmoshatarët dhe mësuesit. Studiuesit supozuan se fëmijët kërkojnë më shumë shoqëri njerëzore kur moti i bën ata të ndihen të shqetësuar, një efekt i mundshëm i erës, atëherë, por vështirë se është në përputhje me idenë se i bën ata hiper.

Ose merrni parasysh një studim të kryer në Universitetin Carleton në Kanada, i cili gjithashtu shqyrtoi lidhjet midis sjelljes së fëmijëve të vegjël dhe modeleve të motit. Në këtë rast, era më e fortë nuk kishte asnjë lidhje me emocionet negative, por ishte e lidhur me fëmijët më pak të vendosur dhe më pak aktivë. Studiuesit spekuluan se kjo ishte për shkak të periudhës së ftohtë të vitit, me erën pickuese që ndihej e ashpër dhe demotivuese, por përsëri, kjo nuk e mbështet idenë e erës që i bën fëmijët të çmenden.

Bazuar në pak kërkime shkencore të disponueshme, ideja që fëmijët çmenden kur bie erë duket se nuk është gjë tjetër veçse një mit urban, krahas besimeve të ngjashme pa prova, por të njohura, të tilla si sheqeri që i bën ata të egërsohen.

/Motilokal.com